De can-do methode

4 december 2016 Petra Jorissen  PARTICIPATIEKLINIEK

Bij Petra parkliniek 3In een leegstaande vleugel van een Brabants verpleeghuis zijn zes vertrekken ingericht als simulatieruimte. Verzorgenden en verpleegkundigen kunnen hier aan den lijve ervaren hoe het is om oud, ziek en zwak te zijn. Alles in de hoop op betere en efficiëntere zorg. Naam van de vleugel: De Participatiekliniek. Petra Jorissen dacht erover na en ontdekte een niche. Ook professionals in de psychiatrie kunnen simulerend leren.

Participeren in de survivalstaat

18 juni 2016 Petra Jorissen  KEUKENTAFELGESPREKKEN

keukentafel

De meteorologische zomer is onlangs ingegaan, vernam ik via het achtuurjournaal. Ik zat toch effe raar te kijken toen het tot me doordrong. Zomer? Ik had juist het idee dat de lente nog moest beginnen. Komt allemaal doordat ik in de survivalmodus sta. Al sinds mijn keukentafelgesprek in augustus van het vorige jaar. De dag dat de keukentafelgesprekdame binnenkwam met een strenge blik die op ‘halveren’ stond. Nee, ze gebruikte dat woord niet, ze had het over participeren.

Geluk- en genietdwang

boeddhas14 februari 2016 ♦ Petra Jorissen COLUMN

‘Daar wordt u niet gelukkig van hè’, zei een verpleegkundige meteen nadat ze me verteld had dat de operatie – ik lag al twee uur op de gang in operatiehemd te wachten – niet doorging. Ze trok er zo’n hangerig empathisch gezicht bij dat ik niet wist hoe ik moest reageren. Tuurlijk, ik voelde me bedonderd na dat onverwachte bericht.

Die stressvolle dagen ervoor, zo lang zenuwachtig wachten op mijn beurt… Allemaal voor niks. Maar toch, veel moeilijker te verteren was haar mededeling dat ik er niet gelukkig van werd. Die sloeg me lam…

Vosseneeltje

vos crop1 maart 2016 ♦ Yolande de Kok COLUMN

Zie je die vrouw met die lange grijze haren in die mottige bontjas? Daar bovenop het duin. Ze heeft een stok in haar hand, een afgebroken tak die ze gebruikt om duindoorns die op haar pad groeien weg te slaan. Haar jaszakken puilen uit. Ik ben er zeker van dat ze kip bij zich heeft. In plakjes gesneden en gekookt, hoewel ze het natuurlijk net zo goed rauw aan de vossen zou kunnen voeren. Die vrouw noem ik Vosseneeltje. Ik heb haar leren kennen in mijn werk als psychiater. Haar echte naam kan ik dan ook niet noemen.

Hoera voor onze psychische klachten!

26 februari 2016 Kassandra Goddijn  COLUMN

handen in helsingor1

‘Zonder pijntjes kan je niet leven,’ zei mijn broer vroeger tegen mij. Met al zijn zes jaren was hij zo wijs dat hij het nut van pijntjes begreep. En hij kon het ook nog uitleggen: als je geen pijn zou voelen, zou je met een gebroken been gewoon doorlopen totdat het er uiteindelijk vanzelf af zou vallen. Het pijntje als waardevol signaal. Voor de geestelijke gezondheid geldt dat precies zo.